الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )

671

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)

كه گفت : از امام محمد باقر عليه السلام سؤال كردم از تفسير قول خداى عزّوجلّ : « أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ » « 1 » . پس جواب آن حضرت از سؤال من ، اين آيه بود كه : « أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا » ، يعنى : « آيا نمىنگرى به سوى كسانى كه داده شده‌اند بهره‌اى از كتاب ( يعنى قرآن ، چنانچه بيايد ) ايمان مىآورند به دو بت قريش ، كه جبت و طاغوت‌اند ، و مىگويند براى آنان كه كافر شدند ( يعنى در باب ايشان مىگويند در حال غيبت ، چنانچه گويا در نزد ايشان حاضرند ) كه اين گروه كفّار ، راه ايشان راست‌تر است از راه آنان كه ايمان آورده‌اند » . و حضرت فرمود كه : « مىگويند براى پيشوايان گمراهى و خوانندگان مردم به سوى آتش جهنّم ، كه اين گروه ، راه يافته‌تراند از آل محمد و راه ايشان راست‌تر است از راه ايشان . « أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً * أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ » ، يعنى : اين گروه معاندين ، آنانند كه خدا ايشان را لعنت فرموده و از رحمت خود دور ساخته ، و هر كه را خدا لعنت كند و براند ، پس نمىيابى او را يارى دهنده‌اى كه او را يارى دهد ، بلكه آيا ايشان راست بهره‌اى از پادشاهى » . و حضرت فرمود : « يعنى امامت و خلافت » . « فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً » ، يعنى : « پس آن هنگام كه بهره‌اى از آن داشته باشد ، نمىدهند مردمان را آن مقدار كوى » « 2 » ( كه بر پشت دانهء خرما است ، به شكل ناوه ) « 3 » . و حضرت فرمود كه : « ماييم مردمان ، كه خدا قصد فرموده » . « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ » حضرت فرمود : « ماييم ناس و مردمان ، كه مردم بر ما حسد برده‌اند بر آنچه خدا به ما عطا فرموده از امامت ؛ نه همهء خلق خدا » . « فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً » حضرت فرمود كه : « مىفرمايد از ايشان رسولان و پيغمبران و امامان قرار داديم . پس چگونه به آن اقرار مىكنند در اولاد ابراهيم و آن را در آل محمد انكار مىكنند ؟ « فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً * إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ

--> ( 1 ) . نساء ، 59 . ( 2 ) . غلاف نازك روى هستهء خرما . ( 3 ) . و نقير ، نقطه‌اى است در ميان استخوان خرما . و بعضى احتمال داده‌اند كه مراد از نقطه ، همان كو باشد . ( مترجم )